Lamya Oulad Hajmhend

De fee en Marie

De fee en Marie is een verhaal van Lamya Oulad Hajmhend, 9 jaar.

Lamya houdt van hockey en basket.


Dit verhaal is echt gebeurd. Marie heeft het me zelf verteld. Ik vond het moeilijk om haar te geloven, tot ik haar bezig zag op school. Een jongen zei haar dat ze een geitenhoofd had en ploef! Nog maar pas had hij het gezegd of zijn eigen hoofd veranderde in een geitenkop! Dat was het moment waarop ik besefte dat Marie's verhaal niet zomaar een fabeltje was. En daarom schrijf ik het hier neer.

Op een dag kwam Marie thuis van school. Zoals elke dag maakte ze haar boekentas open en haalde haar map eruit voor huiswerk. De map ging niet vanzelf open. Marie trok een beetje en zag toen dat een piepklein vrouwtje geklemd zat tussen de ringen van de map! Ze leek op een mens, met bruine lange krullen en een roze jurk.

'Help!' riep ze. Marie beefde. Ze was heel alleen thuis. Ze haalde diep adem en met een piepstemmetje vroeg ze: 'Wie ben jij?'

'Elfea,' zei het vrouwtje.

'En hoe kom je in mijn kaft?' bibberde Marie.

'Je zet je boekentas toch altijd in de kelder. En wij wonen daar. Gisteren ben ik per ongeluk in je boekentas gevallen. Sorry daarvoor. Wil je me nu alsjeblieft helpen om uit deze ringen te komen?'

Marie raakte het vrouwtje aan. Ze was zo groot als een apenootje, maar voelde zacht en warm aan. Toen ze weer vrij was, lachte Elfea lief en ging zitten uitblazen op Marie's pennenzak.

'Waar kom je vandaan?' vroeg Marie haar.

'Uit de sprookjeswereld bij het station,' zei Elfea. 'Vorig jaar kregen we ruzie met de heksen en zijn we naar jullie kelder verhuisd. We gaan nog een tijdje blijven, zegt de koning, het is hier goed wonen. En zo kunnen wij echte vriendinnen worden. Wat vind je daarvan?'

Creative Commons, Naamsvermelding, Gelijk delen: Lamya Oulad Hajmhend, An Mertens, De fee en Marie, Boektegoed, Bibliotheek Sans Souci, Elsene, 1 april 2009.