About
Kaleidoscope is an installation-performance initiated by Constant and Mangrove Tentactile.
Kaleidoscope will be showed during Verbindingen/Jonctions12 at La Bellone, 25, 27 & 28th November 2009.
[FR] [NL onderaan]
Quels sont les ordres écrits et non-écrits qui existent en espaces publics codés ou surveillés (théâtre, musée, gare…?). Comment et quand sont-ils transgressés? Et comment réagissons-nous quand ils sont transgressés?
Ceci est le point de départ de l’installation. A l’aide d’objets le public est invité de s’approcher. Quand ils se rapprochent d’un objet, ils déclenchent une zone sensible et seront adressés soit par un message pré-enregistré (une photo, un poème, un dessin, une question, une chanson, un applaudissement, des sons etc), soit par des fragments d’images/conversations du public lorsqu’ils entraient dans l’espace.
A un moment préalablement défini l’installation se transforme discrètement en performance. Un joueur active un nouveau plan de jeu, dans lequel les objets qui déclenchaient une mise-en-scène théâtrale avant seront encodés différemment et feront place à d’autres paramètres. Ceux-ci sont seulement connus par les joueurs, mais deviendront clairs pour le public à travers le jeu. La musique, le texte, la danse, les images seront les ingrédients d’une histore non-linéaire fragmentée autour des possibilités d’enregistrement et de décodage de données visuels. Le jeu se transformera de nouveau discrètement en installation et vice versa jusqu’au moment où tous les joueurs auront fini de jouer.
[NL]
Welke geschreven en ongeschreven voorschriften bestaan in een gecodeerde/bewaakte publieke ruimte (theater, museum, station,…)? Hoe en wanneer worden die overschreden? En hoe reageren we wanneer dat gebeurt? Dat is het uitgangspunt van de installatie. Aan de hand van voorwerpen wordt het publiek dichterbij gelokt. Wanneer ze in de buurt van een voorwerp komen, triggeren ze een gevoelige zone en worden ze aangesproken, door een vooropgenomen boodschap (foto, gedicht, tekening, vraag, liedje, applaus, geluiden enz.), of door flarden van de beelden/conversaties in het publiek terwijl ze binnenkwamen.
Op een afgesproken tijdstip gaat de installatie discreet over in een performance. Een speler activeert een nieuwe spelmap, waarin de voorwerpen die eerder een theatrale setting triggerden, inactief zijn geworden en plaats maken voor andere parameters die alleen door de spelers gekend zijn, maar die via het spel duidelijk zullen worden voor het publiek. Muziek, tekst, dans, beelden zullen de ingrediënten zijn van een gefragmenteerd non-lineair verhaal over wat je met met het registreren en decoderen van visuele data kan. Het spel zal weer discreet overgaan in een installatie en vice versa, tot elk van de spelers is uitgespeeld.